Recensies
The Conjuring

Waargebeurd griezelverhaal

Met de huiveringwekkende woorden “based on a true story” worden we hulpeloos achtergelaten in een donker huis met een duistere voorgeschiedenis. The Conjuring voelt als een onderhuidse nachtmerrie waarvan je zal gillen van de angst. Zelf de koelbloedigste kijker is niet is voor deze rollercoaster-rit door de hel, waarin het gevaar om elke hoek op de loer ligt.

Het gegeven van The Conjuring is simpel maar effectief: Gezin met vijf dochters en een hond verhuisen naar een statig oud landhuis waar het niet helemaal pluis is. Langzaamaan komt het gezin in aanraking met de demonische krachten, en als ze daar genoeg van hebben schakelen ze Ed en Loraine Warren in, een paranormaal verdelgings-duo. Lekker cliché misschien, maar wel bloedserieus gebracht. Regisseur James Wan (Insidious 1 en 2) weet als geen ander een nargeestige atmosfeer te creëren. Trage camerabewegingen langs het huis, een groot contrast tussen licht en schaduw en een effectieve soundtrack versterken dit gevoel. Aangezien het huis pas net weer bewoond wordt, is het kaal, is het huis kaal en onheilspellend; een gevoel dat gedeeld wordt met de kijker die, net als het gezin die, ook nieuw te gast is in het huis.

De spanningsopbouw is perfect - met als hoogtepunt de verstoppertje-scène  

Geen onnodig 'boe'-geroep 

Ook de plotselinge schrikeffecten worden effectief ingezet. Niet te vaak, want er wordt vooral veel aan de verbeelding van de kijker overgelaten. De eerste helft is doodeng, zonder dat er ook iets verschijnt in beeld komt dat maar op een monster lijkt. Regisseur Wan houdt de focus op zijn personages, ook als er op de achtergrond iets engs gebeurd. Zo krijg je de angstige emoties van de personages goed mee, en lijkt het alsof we zelf in hun schoenen staan. De spanningsopbouw is perfect - met als hoogtepunt de verstoppertje-scène.

Lekker griezelen


Gelukkig bieden exorcist-duo Ed en Loraine Warren (gespeeld door Patrick Wilson en Vera Farmiga) paranormale hulpverlening. Aan deze ghostbusters de eer om om het spookje eens te verdrijven. Inderdaad, net zoals in Insidious. Het verhaal breekt verder geen potten en zal nooit de originaliteitsprijs winnen. The Conjuring en Insidious lijken bijzonder veel op elkaar dus veel verrassingen heeft de nieuwe film niet in petto. Maar dat maakt niet uit, want The Conjuring is een pure shockfest. Het is product om het publiek de stuipen op het lijf te jagen. Niet meer, maar zeker niet minder. De acteerprestaties zijn goed, de dialogen geloofwaardig. Als je Insidious niet leuk vond, dan zal The Conjuring je waarschijnlijk ook niet zo interesseren. Voor alle anderen is het een avondje stevig griezelen.