Recensies
War for the Planet of the Apes

Opwindend slot van de Apen-trilogie

Overtreffende trap en laatste hoofdstuk van de toch al bijzonder sterke Apen-trilogie!

Na het succes van Dawn of the Planet of the Apes is regisseur Matt Reeves terug met het derde en laatste deel in de gereboote Apenserie: War for the Planet of the Apes. Apenleider Caesar, wederom fantastisch gespeeld/gemotioncaptured door Andy Serkis, leeft samen met zijn kolonie teruggetrokken in de bossen. Die rust wordt verstoord door een groep militairen die de gebeurtenissen uit de vorige twee films nog niet zijn vergeten en de apen willen uitroeien. Als de kolonel (Woody Harrelson), Caesars vrouw en kind neerknalt, schreeuwt dat natuurlijk om wraak.

Dat klinkt verdacht veel als als een standaard ‘revenge story’, maar schijn bedriegt. War of the Planet of the Apes is een van de meest verrassende en onvoorspelbare zomerfilms die ik in tijden zag. Wat een verademing om continu te blijven gissen waar het verhaal naar toe zal gaan! Dit maakt de beleving direct een stuk spannender. Er waren hooguit twee personages waarvan ik redelijk zeker was dat ze ongeschonden de aftiteling zouden halen, maar verder was niemand veilig. Gevaarlijke situaties voelen daardoor ook echt gevaarlijk. Nog een andere verrassing zit in de ontwikkeling van de personages. Zoals de kolonel, die in de eerste helft wordt hij gepresenteerd als een standaard eendimensionale maar wrede schurk. Totdat zijn motief wordt onthuld, en de zaken genuanceerder blijken dan puur zwart-wit.

Van de drie films vertelt War veruit het meest persoonlijke verhaal. Deze film draait bijna volledig om Caesar. In Rise en Dawn speelden mensen nog een belangrijke rol, al waren ook toen al de apen veel interessanter om naar te kijken. Nu zijn de mensen vrijwel helemaal naar de achtergrond verdwenen. Ook opvallend: voor een film die War for the Planet of the Apes heet, zat er verdacht weinig ‘war’ in. De enorme veldslag die ik verwachtte komt deels aan het eind van de film, maar zeker niet op de manier die ik verwacht had. Nee, de grootste oorlog speelt zich af in Caesar zelf. Hij worstelt met de vraag hoe graag hij wraak wil nemen en of hij niet zijn eigen ‘menselijkheid’ uit het oog verliest.

War is het meest donkere hoofdstuk uit de trilogie. De mensheid staat op het punt om uit te sterven en dat biedt ruimte voor behoorlijk heftige thema’s. Een van de punten die wordt behandeld, is de relatie tussen Amerikaans nationalisme en het slavernijverleden. De apen worden behandeld zoals slaven dat werden in de 19de eeuw in de VS. Er is er een scène waarin het Amerikaanse volkslied wordt gespeeld, terwijl op de achtergrond de apen dwangarbeid verrichten en zweepslagen krijgen. Maar de film gaat verder dan dat, en krijgt vanaf de tweede helft zelfs een nazistische ondertoon. Stevige kost, zonder dat het ten koste gaat van het entertainment. Dat maakt War for the Planet of the Apes is met enige afstand de beste film in een trilogie die toch al bovengemiddeld sterk was.