Recensies
Koning van Katoren

Koninklijke Recensie

Stach wordt geboren in de nacht dat in Katoren zijn ouders én de koning overlijden. Op zijn zeventiende wil de weesjongen zelf op de troon klimmen. Het ministerie probeert hem te ontmoedigen met vijf levensgevaarlijke of onmogelijke opdrachten.


Stach (Mingus Dagelet) is een leuke spontane jongen die koning wil worden en zo een einde wil maken aan de zeventien jaar dat de ministers de scepter over het land Katoren zwaaiden. De boosaardige ministers zadelen hem een aantal opdrachten op: Stach moet problemen zien op te lossen die anderen tevergeefs probeerden te tackelen. Hij wordt op zijn missies vergezeld door Kim (Abbey Hoes), een journaliste in opleiding die Stachs weg naar het koningschap verslaat.

Na het snelle begin verliest de film aan snelheid  

Snelle start, langzaam einde

In het begin van de film wordt snel geschakeld van Stach-in-de-wieg naar Stach als zeventienjarige krullenbol. De omgeving waarin hij opgroeit wordt aangestipt, maar niet bijzonder uitgediept. Dat gebeurt later wel, wanneer Stach zijn eerste opdrachten uitvoert, met hulp van de burgermeesters. De diverse steden die hij op zijn missies aandoet verschillen onderling zeer. De één oogt Italiaans met grote stenen gebouwen en smalle steegjes, de ander lijkt weer op een typische Nederlandse buitenwijk. Na het snelle begin verliest de film aan snelheid. Dat komt ook doordat de opdrachten steeds moeilijker worden. Gelukkig is Stach een echte volhouder.

Blackberry’s en Hyves 

De onderliggende boodschappen uit het verhaal komen duidelijk over. Er worden verschillende zaken aan de kaak gesteld, zoals de grens van goed en kwaad en de vraag wat rechtvaardigheid is. Dat maakt Koning van Katoren een mooie verfilming van het populaire jeugdboek van Jan Terlouw. Terlouw schreef het verhaal in 1971, maar de film is naar vandaag de dag geüpdatet, met Blackberry's en Hyves. Af en toe verschijnen er internetberichtjes en -teksten dwars door het beeld heen. Dat maakt het een modern sprookje.