Recensies
Snowpiercer

Klassestrijd met fantastische actie

Door een ecologische ramp is de aarde anno 2031 bedekt met ijs en onleefbaar voor de mensheid. Slechts een handjevol mensen kon zich van de vriesdood redden door een plekje te veroveren in de trein van de mythische Wilford (Ed Harris) die onvermoeibaar over de ijsvlaktes rijdt.

 In deze moderne ark heerst een groot klassenverschil, met de rijken in luxe in de voorste coupes en paupers in ronduit erbarmelijke leefomstandigheden het achterste treinstel. Daar is het eten smerig en ramen bestaan er niet. Opstanden wordt keihard neergeslagen door het privéleger van Wilford, maar dat voorkomt niet dat er geen levendige revolutionaire spirit onder de lage klasse leeft. Curtis (Chris Evans) en zijn goede vriend Edgar (Jamie Bell) vechten samen met hun lotgenoten voor een beter bestaan. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat hun revolutie niet zo zwart-wit is als van te voren werd voorgesteld.

Regisseur Bong Joon-ho maakt goed gebruik van de setting waar het verhaal zich afspeelt. Een gewelddadige opstand in een gigantische trein dat snoeihard door het bevroren landschap heen raast is natuurlijk vragen om fotogenieke problemen. En inderdaad: alles wat fout kan gaan gaat ook fout. De strijdtocht naar de locomotief wordt visueel interessant doordat elke coupé weer origineel en verrassend is vormgegeven. Zo is er eentje waar een complete rave-party aan de gang is. Daarmee blijft de tocht van de helden boeiend.

Gelukkig is de humor doorgaans wel genietbaar  

Balans

Bong staat bekend om zijn serieuze verhalen met hier en daar een komisch moment. Hij weet altijd een perfecte balans te vinden tussen humor en tragedie waardoor zijn verhalen erg veel menselijkheid krijgen en daardoor ook erg pakkend zijn. Dat is ook het geval in Snowpiercer, al laat de balans hier soms wat te wensen over. Sommige scènes lijken erop alsof ze serieus genomen willen worden, maar wekken in werkelijkheid eerder een zacht gegniffel op. Tijdens een clash tussen Wilfords leger en de opstandelingen snijdt één van de bodyguards een vis open om met het bloed zijn bijl te smeren, vervolgens geeft hij de vis door aan zijn collega. Bij dat soort momenten vraag ik me af of het serieus is bedoeld, of niet. Gelukkig is de humor doorgaans wel genietbaar. Tilda Swintons performance is hilarisch en ook Kang-Ho Song (acteur uit Bongs The Host en ook uit de Koreaanse vampierenfilm Thirst) als de junkie Namgoong Minsu zet een interessant maar bizar personage neer.

Gemiddeld

Het grootste gedeelte van de cast is qua acteerprestaties goed genoeg om overtuigend te zijn, al zijn sommige personages erg vergeetachtig en tweedimensionaal zoals Edgar, die niet meer is dan de onervaren vriend van Curtis. Al bij al is Snowpiercer erg vermakelijk door de fantastische actie en het interessante verhaal dat alleen maar aan vaart wint naarmate de climax nadert. Ook al ontspoort Bong soms iets te veel in qua absurdisme, de film weet de kijker toch mee te slepen in dit eigenaardige treinreisje.