Recensies
Wolf

Geld, eer en geweld

Wolf is de tweede speelfilm van Jim Taihattu, die eerder samen met Victor Ponten het debuut Rabat (2011) regisseerde. Nou, die verbleekt in vergelijking daarmee spontaan tot een Nederlandse versie van het zoete Little Miss Sunshine. Er zijn ook overeenkomsten. Beide films gaan over tweedegeneratie allochtone jongens. In Rabat vinden die tijdens een roadtrip ‘zichzelf’. Wolf laat zien hoe het ook faliekant anders kan lopen.

Majid is een talentvolle kickbokser die net zijn straf heeft uitgezeten. Hij is opgegroeid in een achterstandsbuurt in Rotterdam en het alfamannetje van zijn vriendengroep. Tegelijkertijd dat trainer Ben Majids brute kracht en vechttalent ontdekt, komt er ook interesse uit een heel andere hoek. Verstoten door zijn familie en ingesloten door een wereld die draait om geld, eer en geweld wordt Majid steeds dieper het criminele circuit ingetrokken.

Hoofdrol voor tweede viool

Net als de eerder uitgebrachte WOLKEN-clips is Wolf in zwart-wit gedraaid. Dat geeft het een ruw randje, en sluit perfect aan bij het grimmige verhaal van Wolf. Opmerkelijk is dat de cast bijna hetzelfde is als in eerdere films. Gouden Kalf-winnaar Nasrdin Dchar heeft zijn plek op de voorgrond afgegeven aan Marwan Kenzari, die in Rabat nog tweede viool speelde. Zal er in de volgende film weer door gevarieerd worden, of durft men dan misschien nieuw bloed aan te boren?

Taihattu weet in slechts twee kleuren een verstikkende realiteit neer te zetten.   

De onderbuik van Nederland


Anders dan de trailer doet vermoeden, is de film geen opeenstapeling van actiescènes. Schijnbaar eenvoudige dialogen en de onderlinge verhoudingen tussen de personages vormen de ware motor van het verhaal. Knap is ook dat de onverwachte, rake grappen niet uit de toon vallen. Hoewel het drama doorspekt is met geweld, is duidelijk dat dit niet ‘voor de kick’ is. Onze vertrouwde Nederlandse straten vormen een decor voor schokkende gebeurtenissen. Wolf laat ons zien en beseffen: ook dit is Nederland. Taihattu weet in slechts twee kleuren een verstikkende realiteit neer te zetten. Wanneer je op zoek bent naar een makkelijke gangsterfilm zonder boodschap, zit je hier fout. Wolf zet zijn tanden diep in je vlees en laat vervolgens niet meer los.