Recensies
An Inconvenient Truth 2

Eens kijken hoe Al Gore de wereld redt

Met An Inconvenient Truth kreeg voormalig vicepresident Al Gore het in 2006 voor elkaar om het probleem klimaatverandering begrijpelijk te maken voor het grote publiek. Flikt hij 11 jaar later hetzelfde kunstje?

De Oscar-winnende documentaire An Inconvenient Truth was in feite een verfilming van één van de vele powerpointpresentaties die Al Gore gaf over dit wereldbedreigende probleem. Hierbij werd zijn betoog afgewisseld met korte fragmenten over Gore zelf en wat hem beweegt zijn leven te wijden aan dit onderwerp.

Ondertussen zijn we elf jaar verder en is er het nodige veranderd: de aarde is verder opgewarmd, zonne-energie is populairder geworden en de VS heeft besloten om een figurant uit Home Alone 2 tot president uit te roepen. Hoog tijd dus voor Gore om de balans op te maken, in de vorm van een film-vervolg.

An Inconvenient Truth was standaard, maar effectief. Na een aardrijkskundeles van twee uur was ik overtuigd van de ernst van het probleem en kon ik zelfs uitleggen welke gevolgen het ontstaan van moulins in Groenland heeft op de Golfstroom. (En dat ik om diezelfde reden alvast een kamer in Limburg moet zoeken voordat straks twee derde van Nederland onder de zeespiegel verdwenen is.)

Dit was dan ook precies wat ik weer hoopte te zien in het vervolg: een duidelijke, boeiende presentatie over de huidige ontwikkelingen in de klimaatverandering afgewisseld met korte fragmenten over Gore zelf. Helaas is het precies andersom. De presentatie is volledig ondergeschikt geworden aan de grotendeels oninteressante informatie over Gore’s voornemen om de planeet te redden. Zijn plan: over de hele wereld presentaties te geven en mensen te trainen hetzelfde te doen, waarbij de film niet vergeet ons bij iedere conferentie te laten weten hoeveel mensen de moeite genomen hebben om naar Gore te komen luisteren. Ongetwijfeld belangrijk, maar wat moet ik er mee? Ik wil de film zelf zien, niet de making of.

Trump verstoort de timing

Gelukkig is An Inconvenient Sequel op andere punten wel sterk. De film werkt toe naar het tekenen van het Klimaatverdrag van Parijs en geeft daarbij een interessante kijk achter de schermen. Zo zien we hoe Gore als lobbyist bezig is om India te overtuigen het akkoord te tekenen. Jammer genoeg wordt An Inconvenient Sequel geplaagd door een ongemakkelijke timing. De film is in de VS in juli al in première gegaan en kon daardoor niet de aandacht aan de opkomst van Trump geven die het verdiende. Omdat hij vrijwel direct besloot om de VS terug te trekken uit het Klimaatverdrag, voelt de film nu al weer aan als achterhaald.

An Inconvenient Sequel heeft me meer geleerd over de roeping van Al Gore dan dat het me overtuigde dat ik om die roeping zou moeten geven. Alleen bij vlagen wist het dezelfde indruk op me te maken als de eerste film. Bovendien kan ik geen enkele reden bedenken waarom je dit op een groot scherm zou moeten zien. An Inconvenient Truth zou ik iedereen aanraden, maar voor een An Inconvenient Sequel kan je beter geïnteresseerd zijn in Al Gore dan in het klimaat.