Recensies
Miele

De zee, maar niet de diepte

Mijn vader is een kind van Scheveningen en als er iets is dat hem is verteld, dan is dat dat de zee gevaarlijk is. Als je niet oplet, kan je zo meegesleurd worden en niet meer terug komen naar het strand. Of de zee waar Irene haar huis heeft staan even gevaarlijk is, weet ik niet, maar het is in ieder geval een passende metafoor voor de film Miele. De film handelt over een jonge vrouw uit Italië, Irene dus, die onder het pseudoniem van Miele geld verdient met duistere praktijken: tegen betaling helpt ze terminale patiënten het eind versneld te laten arriveren.

Actrice Jasmine Trinca, bekend van La meglio gioventù, ploetert overtuigend tegen de stroming in. Zonder reisgenoten haalt ze in Mexico haar benodigde middeltjes op (waar hadden we dat ook alweer eerder gezien...) om vervolgens haar diensten te verlenen aan vermogende terminale patiënten van Italië. Met haar iPod-doppen in de oren sluit ze zich af van de wereld en via de leugen houdt ze haar naasten op afstand. Eenzaam dobbert Irene rond in de wereld en dat weet Trinca krachtig over te brengen. De eenzaamheid wordt lichtelijk doorbroken op het moment dat er een oudere man op haar pad komt, die niet terminaal is. Grimaldi is verre van terminaal zelfs: de enige ziekte bij hem is de ziekte die tussen de oren zit. Dit zijn de praktijken die voor Irene te ver gaan. Dit is het troebele water dat niet mag stromen in het voor menselijke consumptie bestemde grondwater.

Eenzaam dobbert Irene rond in de wereld en dat weet Trinca krachtig over te brengen 

Conclusie

De metafoor van de zee is krachtig, maar wordt niet krachtig genoeg ingebracht. De film blijft zweven boven de oppervlakte en durft de duik in het diepe niet te nemen. Verklaring hiervoor is waarschijnlijk dat de kwestie van euthanasie in Italië controversiëler is dan bij ons. Dat de diepte en de ontroering wel gevonden kunnen worden in films over deze thematiek bewijst een hartverscheurend drama als Amour, over een oudere echtpaar en hun liefde. Thematisch heeft de film misschien een punt, maar in de uitvoering is deze verdwenen onder de golven van het voorspelbare.