Recensies
Wonder Woman

Captain America als vrouw

Het duurde een eeuwigheid, maar de eerste superheldinnenfilm is eindelijk een feit. Na een hele rits blockbusters waarin superhelden vol testosteron hun spieren lieten rollen, mag nu Wonder Woman aan de slag om eigenhandig een einde te maken aan de Eerste Wereldoorlog. Wonder Woman komt uit de stal van DC. Hoewel ik als Marvel-fanaat eigenlijk tot het andere kamp behoor, vind ik Wonder Woman een geslaagde film.

Diana, oftewel Wonder Woman, woont op Themyscira. Een verborgen eiland, gemaakt door Zeus, om de Amazones te beschermen tegen de god van de oorlog. De Amazones strijden voor vrede en vrijheid, en hebben daarom excellente vechtvaardigheden. Na jarenlange fascinatie voor oorlog ziet Diana een vreemdeling in haar wereld binnen storten. Dat brengt haar naar Londen en België, en samen met de Amerikaanse Steve militair in het strijdgewoel van de Eerste Wereldoorlog. De verhaallijn is prima, ook al komt een plot-element wat té cliché over. En daarmee doel ik op het gegeven: “Laten we iets geheim houden voor de hoofdpersonage, wat haar aan het eind van de film flink in de war brengt.”

Er is dus een liefdesrelatie, maar die is gelukkig nergens te zoetsappig. Omdat Diana opgegroeid is zonder ooit een man te hebben gezien, creëert dit grappige momenten en spanningen. Dit zijn fijne afwisselingen van de vechtscènes en iets waar de DC-films in het vervolg meer gebruik van zouden moeten maken. Ook omdat de gevechten erg te wensen over lieten. Dat kwam niet door de choreografie (prachtig) en ook niet door de slowmotion, waardoor je alles perfect kon volgen, maar des te meer door de belabberde visual effects. Regelmatig springt Diana net een fractie te snel of kloppen de bewegingen niet. Als je dat eenmaal opvalt, wordt je uit de filmervaring en het verhaal gesleurd.

Het verhaal en het personage deed me trouwens erg denken aan dat van de eerste Captain America-film. Daarin was hij een supersoldaat die in de Tweede Wereldoorlog de ultieme good guy is. Hij moet ook een wereldoorlog beslechten met de Duitsers als bad guys. Captain America en Diana zijn beide supersterk en hebben kenmerkende vechtaccessoires (de een een schild, de ander armbanden). Het zou me niet verbazen als de schrijvers in de scenariofaste een paar keer goed naar Captain America (2011) hebben gekeken.

Wonder Woman is een personage waar iedereen naar kan opkijken. Leuk dat kleine meisjes nu een rolmodel hebben op superheldengebied. Zo’n vrouw hadden we broodnodig in het genre. Dus die slordige effecten en overeenkomsten met Captain America is deze verfrissende film vergeven, en ik hoop dat Wonder Woman het startschot vormt voor méér superheldinnen en vermakelijke DC-films. Maar ondertussen kijk ik stiekem vooral uit naar Spider-Man: Homecoming, want tja, Wonder Woman of niet, ik blijf toch een echte Marvel-girl.