Must sees

Metal: A Headbanger's Journey

Als het alleen aan Sam Dunn had gelegen, was A Headbanger’s Journey geen film, maar een boek geweest. Na zijn scriptie over Guatalamese vluchtelingen wilde hij beginnen aan een metalencyclopedie met daarin de geschiedenis van zijn favoriete genre. Zijn vriend Scot McFadyen overtuigde hem ervan dat het een film moest worden.Als het alleen aan Sam Dunn had gelegen, was A Headbanger’s Journey geen film, maar een boek geweest. Na zijn scriptie over Guatalamese vluchtelingen wilde hij beginnen aan een metalencyclopedie met daarin de geschiedenis van zijn favoriete genre. Zijn vriend Scot McFadyen overtuigde hem ervan dat het een film moest worden.

Leef!

“De titel betekent niet dat het gaat over iemand die dood ging en dan weer gaat leven. Het is een symbolische titel. Dus ik heb dat nooit gerelateerd aan mijn situatie”, legde Willem van de Sande Bakhuyzen uit op de set van Leef!.

History of Violence

Ken je die Centraal Beheer-reclame met die maffiaverklikker wiens nieuwe identiteit verraden wordt als de burgemeester hem als honderdduizendste bewoner ontvangt? A History of Violence is een variatie op dat thema, alleen dan heel wat minder geestig.

Good Night and Good Luck

In het Amerika van 1953 ziet iedereen spoken. Of beter gezegd: Russen. Vooral senator McCarthy wakkert de angstgevoelens aan. Volgens hem zijn landgenoten met communistische sympathieën bezig de VS te saboteren. Hij opent een niets en niemand ontziende heksenjacht. Bewijsmateriaal heeft hij daarbij niet nodig.

Les Poupees Russes

Het klinkt raar, maar het meest revolutionaire aspect van Les Poupées Russes is onzichtbaar. Tenminste, dat is de bedoeling! De film is namelijk helemaal digitaal geschoten. Er komt geen film of celluloid meer aan te pas dus! Digitale camera's zijn nét het experimenteerstadium gepasseerd en de meeste filmmakers durven de overstap nog niet aan.

Dark Horse

Je schrikt er bijna van: helemaal op het eind van Dark Horse knalt er opeens een prachtig kleurenshot van een paar seconden in. Terwijl alles daarvoor (en het kleine beetje daarna) in zwart-wit is. Waarom kiest een regisseur ervoor om een film in zwart-wit te schieten?

Bin-Jip

Korea was nooit een bekend filmland in het westen. Toch zijn er de laatste jaren zoveel verrassende en goede films vandaan gekomen dat het de moeite waard is wat over de Koreaanse filmgeschiedenis te weten. De eerste Koreaanse films waren er pas in 1919 (ruim twintig jaar later dan bij ons).

Buddy

Boezemvrienden Kristoffer en Geir zijn posterplakkers en doen verder niet veel. Ze doden de tijd met Jackass-achtige ongein: van vierhoog in een container met matrassen springen, dat soort dingen. Kristoffer filmt alles voor zijn videodagboek: ook zijn liefdesverdriet en zijn zonderlinge huisgenoot Stig Inge, die straatvrees heeft.