Must sees

The Hateful Eight

  • Geweld
  • Ouder dan 16 jaar
  • Groftaalgebruik
  • Met: Samuel L. Jackson, Kurt Russell, Jennifer Jason Leigh, Tim Roth, Michael Madsen, Bruce Dern

De Amerikaanse burgeroorlog is voorbij, maar in een afgelegen herberg blijkt het allesbehalve vrede tussen de voor de sneeuwstorm schuilende Noorderlingen en Zuiderlingen.

De sfeer is al gespannen met de komst van twee premiejagers (Samuel L. Jackson en Kurt Russell) én een geketend bendelid (Jennifer Jason Leigh) dat onder weg is naar de galg. Zitten er onder de aanwezige gasten misschien handlangers verstopt die een bloederige bevrijdingsactie plannen, en is iedereen wel wie hij beweert te zijn?

Over de regisseur/scenarist

  • Op zijn 16de kapte Quentin Tarantino met de middelbare school. Het baantje dat zijn carrière vormde (en filmliefde nog verder aanwakkerde) was achter de balie van een videotheek.
  • In 1992 maakte hij een verpletterend debuut met scenario-en-regiedebuut Reservoir Dogs. De opvolger, Pulp Fiction, was helemaal een sensatie. Tarantino kreeg veel navolgers: zijn films en die van hen kregen het stempel 'nouveau violence' opgeplakt.
  • Tarantino's films staan bekend om overdadig (en controversieel) geweld, maar ook om de bijzonder sappige dialogen en het gebruik van het in Amerika behoorlijk taboe-zijnde 'N-woord'. Zijn werk is doorspekt met filmcitaten: referenties naar andere films.
  • Volgens de openingscredits is dit 'Tarantino's achtste film'. Dat komt omdat hij de twee Kill Bill's als één film beschouwd. The Hateful Eight is trouwens alweer zijn zesde samenwerking met Samuel L. Jackson.
  • Goed opletten, dan hoor je halverwege de film Tarantino zelf opduiken... als voice over!
Trailer

70MM

Tarantino tikte het al in zijn scenario en het staat ook op de openingscredits: 'Shot in glorious 70mm'. Daar is geen woord van gelogen, maar uitzonderlijk is het wel. Vandaag de dag is het al bijzonder dat een film nog analoog wordt gedraaid. Elke film die je in de bioscoop ziet, wordt digitaal geprojecteerd. Voor echte filmliefhebbers, zoals Christopher Nolan, Paul Thomas Anderson en Quentin Tarantino, is dat een gruwel. Zoals echte muziekfans zweren dat LP's beter klinken dan MP3-tjes, zo weten cinefielen dat er qua licht, contrast en helderheid niets boven ouderwets celluloid gaat. Maar ook toen de digitale camera en projectie nog moest worden uitgevonden, was Tarantino's 'glorieuze' filmformaat een zeldzaamheid. De meeste oude films werden geschoten op een strook van 35mm. De 70mm van Tarantino (stiekem eigenlijk 65mm, want de rest is voor het geluidsspoor) is dus bijna een verdubbeling van het beeld, en daarmee de scherpte.

Helaas zijn er in de wereld nog maar nauwelijks bioscopen die een 70mm-film kunnen vertonen; alle oude projectoren zijn vervangen voor digitale. Wil je The Hateful Eight zien zoals de maker hem bedoeld heeft, in de aller, aller, allermooiste versie? Dan moet je daarvoor naar EYE, het filmmuseum in Amsterdam. Het is de extra moeite echt waard, want de kleuren spetteren er echt van het doek af, zo scherp en levendig is het beeld. Bovendien trakteert Tarantino de echte 70mm-fans op een extra lange versie, met andere takes, en speciale inloop- en pauzemuziek. De 70mm-versie is zes minuten langer dan de 'normale' die vanaf een harde schijf wordt gestart.

Breedbeeld

Het klinkt gek, maar er zijn verschillende soorten en maten 70mm! De filmstrook telt namelijk wel hetzelfde aantal millimeter, maar de lens die op de camera stond (en op de projector wordt geschroefd) maakt het verschil. Tarantino draaide The Hateful Eight in ultra-wide Panavision. Dat is het allerbreedste formaat aller tijden. In EYE zie je dat ook, want daar staat het beeld echt op de volle breedte van het witte doek geprojecteerd. In de hele filmgeschiedenis zijn er maar elf films in ultra-wide Panavision gedraaid. Daarvan is Ben-Hur de bekendste, en de laatste (tot The Hateful Eight) stamde uit 1966. Voor de techneuten onder ons, de beeldverhouding (oftewel het screen ratio) daarvan is 2.76:1. Als je toch in EYE bent, duik dan even 'The Basement' in, want daar liggen de verschillende filmformaten tentoongesteld.

Kermisattractie

Met zijn 70mm-versie maakt Tarantino 'naar de film gaan' weer iets bijzonders. Het wordt bijna weer een kermisattractie - precies zoals film ooit begon. Tegen die unieke ervaring kan geen (illegale) download op. In Amerika ging de 70mm-versie van The Hateful Eight zelfs op tournee. Voor de 'roadshow' werden allerlei oude projectoren in elkaar gesleuteld en opgelapt.

Western

Na de spaghetti-western Django Unchained is dit Tarantino's tweede western. Tegenwoordig worden ze nog maar mondjesmaat gemaakt, maar ooit was 't hét populairste Hollywood-genre. Het is dan ook een écht Amerikaanse uitvinding, waarbij de verhalen over sheriffs en boeven, cowboys en indianen zich afspelen in het Amerika tussen 1850 tot 1900. Die tijd en locatie worden treffend het 'wilde westen' genoemd, met uitgestrekte prairies en primitieve nederzettingen. Tegenwoordig is het genre al herhaaldelijk voor dood verklaard. Een beetje voorbarig, want om de zoveel tijd verschijnt er een fantastische western. Zo verschijnt de Leonardo DiCaprio-film The Revenant een paar weken na The Hateful Eight in de bios.