Must sees

Ready Player One

  • Ouder dan 12 jaar
  • Geweld
  • Eng
  • VS 2018, 140 min
  • Regie: Steven Spielberg
  • Met: Tye Sheridan, Olivia Cooke, Ben Mendelsohn, T.J. Miller, Simon Pegg, Mark Rylance

In 2045 is de enige plek op de aarde waar het nog leuk is... virtual reality. De jonge gamer Wade Watts heeft een goede reden om vaak zijn vr-bril op te zetten: hij is namelijk op zoek naar een verborgen schat.

Over de maker

  • Steven Spielberg is de meest succesvolle en invloedrijke regisseur aller tijden.
  • Hij begon als twintigjarige al met tv-series en -films; zijn tv-film Duel was zó goed, dat hij in Europa in de bioscoop werd uitgebracht.
  • Zijn tweede speelfilm, de haaienklassieker Jaws, was een echte monsterhit. Sindsdien heet Spielberg de vader van de blockbuster
  • Zijn favoriete genre is science fiction, maar Spielberg maakte in zijn carrière in bijna elk genre wel een film.
  • Spielbergs oeuvre is een inspiratiebron voor hele generaties filmmakers (zoals J.J Abrams, die later met hem Super 8 zou maken, en ook de broers achter Stranger Things), maar zelf leerde Steven Spielberg alles door naar eerdere Hollywoodklassiekers te kijken. Volgens de meester zijn die oude films ook vandaag de dag nog steeds heel leerzaam en vermakelijk.

Filmverwijzingen

Net als het gelijknamige boek zit Ready Player One boordevol 'easter eggs', in dit geval filmverwijzingen naar de jaren 80 en 90 (de hoogtijdagen van Spielberg). Hoewel hij uiterst bescheiden uit zijn eigen oeuvre citeert (de tijdmachine DeLorean uit de door hem geproduceerde Back to the Future en de T-rex uit Jurassic Park) zijn dat soort filmische knipoogjes hem niet vreemd. Zo begon hij de melige oorlogskomedie 1941 met een parodie op zijn eigen Jaws, kun je in een van de hyrogliefen in Raiders of the Lost Ark R2-D2 en C-3PO herkennen en heet de nachtclub waar Indiana Jones in het begin van The Temple of Doom uit ontsnapt Obi-Wan.

Virtual Reality versus Film

Virtual Reality bestaat al een geruime tijd: in de fantasie van sciencefictionschrijvers (denk maar aan het Holodeck uit de oude Star Trek The Next Generation-serie of aan David Cronenbergs horrorfilm Videodrome uit 1983 en The Matrix uit 1999) en sinds de jaren zeventig ook in het echt. Alleen waren computers toen nog zo duur, lomp en groot dat virtual reality alleen mogelijk was op grote universiteiten en voor militaire toepassingen. In 2016 veranderde dat. Van spotgoedkope kartonnen zelfvouwbrilletjes waar je je mobieltje instopt tot echte VR-systemen zoals de Occulus Rift, de HTC Vive en PlayStation VR.

Wat content betreft staat VR nog in de kinderschoenen. Vergelijk het maar met die eerste films uit 1895: het zou nog een hele poos duren voordat er echt goede, spannende, ontroerende films werden gemaakt. Met VR is dat precies zo. De makers en kunstenaars moesten eerst leren en ontdekken wat je allemaal kan met de nieuwe techniek. Spielberg bewijst dat met Ready Player One, en de Mexicaanse filmauteur Alejandro G. Iñárritu maakte met Carne y Arena een VR-film die op het filmfestival van Cannes in première ging. En MovieZone haakt in met een eigen VR-ervaring: MovieZone op de Filmset. Te bekijken én ervaren in EYE, Amsterdam (en in afgeslankte vorm ook gewoon in je eigen huiskamer, als 360 gradenfilm)