MovieZone tipt... Dark Shadows
Een wijze les voor Barnabas Collins: als je iemand een blauwtje laat lopen, kijk dan goed uit om wie het gaat. Barnabas heeft de pech dat de jaloerse Angelique behalve dienstmeid ook heks is. Een tovervloek later is Barnabas’ grote liefde van een klif gestort en is hij zelf in een vampier veranderd. En tot overmaat van ramp ligt hij begraven in een doodskist! Pas twee eeuwen later, in 1972, wordt hij per toeval opgegraven. De ouderwetse vampier moet wel even wennen aan de nieuwe tijd én aan zijn nakomelingen, het Collins-gezin dat nu in zijn oude landhuis woont. En zij op hun beurt aan deze zonderlinge voorvader…
De filmmaker
- Als kind was Tim Burton een buitenbeentje. In plaats van op straat spelen (in het zonnige Californië) zat kleine Tim liever binnen te tekenen of naar oude (horror)films te kijken.
- Toen hij als huiswerk een boekverslag over de beroemde goochelaar Houdini moest schrijven, besloot Burton in plaats daarvan een korte film te maken, waarin hij vastgebonden aan de rail aan een naderende trein ontsnapte. Zijn leraar gaf hem een tien en bij Burton viel het kwartje: als hij groot was, kon hij regisseur worden!
- Dankzij zijn tekentalent kreeg hij zijn eerste baan in de filmwereld, als animator bij de Disney-studio’s. Maar al snel botste het tussen de vrolijke, optimistische Disney-stijl en de macabere humor van Burton.
- Zijn grootste hits zijn Batman (1989), Charlie and the Chocolate Factory (2005) en Alice in Wonderland (2010). Maar hij maakte ook een paar flops, zoals Mars Attacks! (1996) en Planet of the Apes (2001).
Typisch Tim
Tim Burton is, zoals dat met een mooi woord heet, een ‘auteur’: in zijn films herken je zijn stijl en handtekening uit duizenden. Anders gezegd: niemand kan een Tim Burton-film maken, behalve Tim Burton. Dat klinkt misschien logisch, maar in een filmindustrie waar regisseurs vaak inwisselbaar zijn, is het dat niet. Zeker niet als je bedenkt dat Burton hele dure blockbusters maakt, en die staan niet bepaald bekend vanwege hun persoonlijke touch. Ook Dark Shadows is doordrongen van de Tim Burton-stijl, zowel visueel als qua onderwerp en vreemde humor. Het is dan ook een persoonlijk project, want Burton was als kind een fan van de Amerikaanse tv-serie waarop deze film is gebaseerd. Je zou dus kunnen zeggen dat Dark Shadows een ode is. Ook de oude Frankenstein-films moeten een hele diepe indruk hebben achtergelaten in Burtons jeugd. Vandaar dat de bekende Frankenstein-scène, waarin een groep woedende dorpelingen met toortsen naar het kasteel trekt om het monster te doden, in een aangepaste vorm herhaaldelijk in Burtons oeuvre opduikt: in zijn korte film Frankenweenie, in Edward Scissorhands, en ook weer in Dark Shadows.
Ook een regelmatig terugkerend element (nog vaker zelfs): Johnny Depp. Dark Shadows is maar liefst de achtste film die de acteur en regisseur samen maken. De twee hebben een persoonlijke klik en verwantschap. Sowieso werkt Burton graag met een vast gezelschap. Zo schreef componist Danny Elfman voor bijna alle door Burton geregisseerde én geproduceerde films de soundtrack – ook voor Dark Shadows dus. Voor Burtons eigen vrouw Helena Bonham Carter vindt hij altijd wel een (bij)rolletje (nu als alcoholische arts) en voor Christopher Lee (in de jaren vijftig en zestig dé Dracula-acteur) is het alweer de vierde samenwerking.
Meer nog dan de acteurs is het de visuele stijl die Burtoneks genoemd kan worden. Stiekem kun je aan die weelderige, fantasierijke beelden afzien dat Burton begonnen is als tekenaar van tekenfilms. Ook de gothic sfeer is kenmerkend. Denk daarbij aan bovennatuurlijke en sprookjesachtige elementen (vampiers, heksen), bleke smoeltjes, vervallen landhuizen, woeste natuur en knoestige bomen met grillige takken, donkere luchten en zwaar aangezette kostuums en decors. Het zijn elementen uit het horror-genre, maar Burton gebruikt ze niet voor het angstaanjagende effect.






