Drive

De beste film van 2011!

Zijn echte naam is een mysterie: iedereen kent hem gewoon als ‘Driver’ (Ryan Gosling). Toepasselijk, want deze zwijgzame autofanaat verdient de kost als stuntman in Hollywood. Hij klust daarnaast bij in het criminele circuit, als bestuurder van vluchtauto’s. Een van die overvallen loopt gruwelijk uit de klauwen, en dan zijn Driver en zijn vrienden (onder wie zijn buurvrouw en -jongetje) hun leven niet meer zeker. Er zit dan maar één ding op: veiligheidgordels om, plankgas geven en keihard terugslaan! Gebaseerd op het gelijknamige boek van James Sallis.

De filmmaker
● De Deense Nicolas Winding Refn verhuisde op zijn achtste naar New York. In Denemarken volgde hij eventjes de filmacademie. Een korte film van hem viel echter in de smaak, en zo mocht hij op zijn 24ste er een complete speelfilm van maken: het keiharde drugdealerdrama Pusher.
● Het filmvak leerde hij van geen vreemde; zijn vader Anders Refn is vaste regie-assistent van Lars von Trier, die meewerkte aan onder meer Breaking the Waves, Antichrist en Melancholia.
● Refn schrijft al zijn films zelf. Drive is de enige uitzondering. Extreem geweld en misdaad zijn elementen die steeds terugkeren. Van Pusher maakte hij een complete trilogie, en ook Bronson (over de meest gevreesde crimineel van Groot-Brittannië) is niet voor watjes.
● Op het festival van Cannes werd Refn voor Drive bekroond als beste regisseur.
● Je zou het na Drive niet zeggen, maar Refn vindt persoonlijk geen bal aan auto’s. Hij heeft geen rijbewijs (en zakte acht keer voor zijn rijexamen).
● “Net als alle kunstvormen is film als medium net zo krachtig als massavernietingswapens. Het enige verschil is dat oorlog vernietigt en film inspireert.”

Naar Hollywood!
De Deense Nicolas Winding Refn maakte al eerder Engelstalige films (Fear X, Valhalla Rising en Bronson), maar Drive is zijn eerste Hollywood-productie. Hij was niet eens de eerste keus, maar toen de oorspronkelijke regisseur afhaakte, wilde hoofdrolspeler Ryan Gosling per se Refn hebben. In Hollywood komt het wel vaker voor dat de filmster (en niet zoals je zou verwachten de regisseur) de baas is.

Op papier lijkt Drive een typisch Amerikaans misdaadverhaal met bekende clichés, als een zwijgzame held, spectaculaire achtervolgingen en spannende actiescènes. Zaken die je al honderd keer voorbij hebt zien komen. Het knapste van Drive is dus dat ondanks die bekende elementen een volstrekt unieke film is. Dat komt vooral door de bijzondere filmstijl en aanpak van de Refn.

Dat is precies de reden waarom Hollywood-producenten graag in het buitenland op talentenjacht gaan. De blik van een outsider kan verfrissend werken, en bovendien zijn buitenlandse regisseurs vaak gewend om met bescheiden budgetten toch wat moois te maken. De ironie is dat ‘Hollywood’ synoniem is voor de Amerikaanse cinema, maar dat het groot is geworden én blijft doordat het de deuren wijd openzet voor buitenlanders.

Zo werden de belangrijke filmstudio’s vorige eeuw opgericht door Europese joden, die het groeiende antisemitisme ontvluchtten. De jaren dertig en veertig worden als het Gouden Tijdperk beschouwd, maar wie regisseerden de meesterwerken van toen, waaronder Casablanca, Sunset Boulevard en To Be or not to Be? Duitse en Oostenrijkse regisseurs! Ook de Britse thrillerexpert Alfred Hitchcock verkaste naar Amerika, waar hij zijn allerbeste films maakte.

Hollywood-bobo’s zijn dus altijd op zoek naar uitzonderlijk talent, waar het ook vandaan komt. Of het nu Taiwan (Ang ‘Brokeback Mountain’ Lee), Duitsland (Roland ‘Independence Day’ Emmerich), Nieuw-Zeeland (Peter ‘The Hobbit’ Jackson), Hongkong (Johns ‘Mission Impossible 2’ Woo) of Frankrijk (Michel ‘Green Hornet’ Gondry) is. Nicolas Winding Refn wordt dankzij Drive al ‘de nieuwe Paul Verhoeven’ genoemd. Ook Verhoeven maakte een Hollywood-debuut (Robocop) dat tegelijkertijd even typisch Amerikaans als volstrekt origineel en eigenzinnig was.